خضرى ، ( محمد بن أحمد مروزى ) خطيب بغدادى ، أبو بكر أحمد بن الخطيب بغدادى ، ( م . 463 ه . ق ) . دارمى ، أبو الفرج محمد بن عبد الواحد بغدادى ، ( م . 449 ه . ق ) . رازى ، فخر الدين عمر بن الحسين ، هرگاه در كتابهاى اصولى نام امام آورده شود مراد ايشان است ، ( م . 606 ه . ق ) . رافعى ، أبو القاسم عبد الكريم بن محمد بن عبد الكريم قزوينى ، نگارنده « مذهب » است ، ( م . 623 ه . ق ) . ربيع الجيزى ، ربيع بن سليمان الجيزى شاگرد امام شافعى ، روايات اندكى از امام شافعى دارد كه در كتابها ذكر شده است ، ( م . 256 ه . ق ) . ربيع المرادى ، ربيع بن سليمان بن عبد الجبار مرادى ، كنيه‌اش أبو محمد در سال 174 ه . ق . در مصر متولد شد ، مؤذن مسجد جامع و از اصحاب نزديك امام شافعى بود كه اكثر كتب امام شافعى را روايت كرده است ، امام شافعى به او گفته بود : كه تو راوى كتابهايم هستى و چنين هم شد ، مردم دسته دسته براى كسب علم از اقصى نقاط نزد ربيع مىآمدند ، همچنين او نخستين كسى است كه در مسجد جامع ابن طولون املاى حديث نموده است . امام شافعى درباره او گفته است : هيچكس به اندازه ربيع به من خدمت نكرده است . در سال 270 ه . ق . درگذشت . رويانى ، عبد الواحد بن اسماعيل أبو المحاسن فخر الاسلام رويانى نويسنده « البذر » ( م . 502 ه . ق . ) و خواهرزاده‌اش أبو المكارم رويانى عبد اللّه بن على نويسنده « العدة » است و پسرعمويش قاضى شريح بن عبد الكريم رويانى نويسنده‌ى « روضة الحكام » است ( م . 505 ه ) . زركشى ، بدر الدين محمد بن بهادر ، نويسنده شرح المنهاج الفروعى ، خادم الروضه ، البحر المحيط فى الأصول ، ( م . 794 ه . ق ) .